Samstag, 5. Oktober 2019

La unua parolado de Boris Johnson kiel brita ĉefministro

Jen la unua parolado de Boris Johnson kiel brita ĉefministro, farita je la 24a julio 2019. Kvankam mi estas germano kaj tute ne asertas, ke mi regas la anglan lingvon sufiĉe bone por tiu entrepreno, mi tamen tradukis la paroladon, ĉar mi opinias ĝin grava. Se iu trovas erarojn, tiam oni skribu al mi. Mi volonte korektos la tekston. Mian retadreson vi facile trovos per guglo.

La traduko ne estas ekzakta en la strikta senco de la vorto, sed iel beletra, do ĝi estas la parolado, se Boris Johnson parolus originale en Esperanto. Kelkloke mi aldonis klarigan atributon, ĉar Esperanto estas fremdlingvo, kaj ĝiaj vortoj ne enhavas ĉiujn delikatajn nuancojn kaj sub- kaj kromsignifojn de la originalo.

Mi lasis en iliaj originalaj formon la vortojn Brexit (briteliro) kaj backstop (en la senco de neniigo de la rezulto de la referendumo).



Bonan tagon,

mi ĵus renkontis la Reĝinan Moŝton, kiu invitis min formi registaron, kaj mi akceptis.

Mi aprezas la forton kaj paciencon de mia antaŭulino kaj ŝian profundan senton de servado al la popolo. Spite al ŝia fortostreĉo estiĝis klare, ke estas pesimistoj hejme kaj eksterlande, kiuj pensas, ke post tri jaroj de nedecidemo ĉi tiu lando estiĝis malliberulo de la malnovaj argumentoj de 2016, kaj ke en ĉi tiu hejmo de demokratio ni estas nekapablaj plenumi bazan demokratian mandaton. 

Kaj tiel mi staras antaŭ vi hodiaŭ por diri al vi, la brita popolo, ke tiuj kritikantoj estas malpravaj. La dubantoj, la fiaŭgurantoj, la profetoj de pereo – ili denove malpravos. La homoj vetintaj kontraŭ Britio perdos siajn ĉemizojn, ĉar ni restarigos la fidon al nia demokratio, kaj ni plenumos la promeson de la parlamento al la popolo kaj eliros el EU je la 31a oktobro. Estos nek se nek sed.

Ni faros novan kontrakton, pli bonan kontrakton, kiu maksimumigos la oportunojn de la brita eliro, permesante al ni evolui novan kaj ekscitan partnerecon kun la resto de Eŭropo sur la fundamento de libera komercado kaj reciproka subtenado.

Mi havas konfidon, ke ni sukcesos en tio en tempo de naŭdek naŭ tagoj. Sed vi sciu – ni ne atendos naŭdek naŭ tagojn, ĉar la brita popolo postlasis malantaŭ si la atendadon. Venis la tempo de agado, de decidado, de forta gvidado kaj por plibonige ŝanĝi ĉi tiun landon.

Kvankam la reĝino ĵus honoris min per ĉi tiu eksterordinara ŝtatofico, estas mia tasko servi al vi, la popolo. Jen estas tiu punkto, kiun ni politikistoj ne forgesu: Ke la civitanoj estas niaj ĉefoj. Estas mia tasko plisekurigi niajn stratojn, kaj ni tuj komencos rekrutigadon de pliaj 20 000 stratopatrolaj policanoj. 

Estas mia labortasko certigi, ke vi ne devas atendi tri semajnojn por vidi vian regulan kuraciston, kaj ni komencas tiun laboron per novaj ampleksigoj de dudek malsanulejoj kaj certigante, ke tiu mono por NHS (la brita Nacia Servo de Sano – ML) vere atingas la frontolinion.

Estas mia labortasko protekti vin aŭ viajn gepatrojn aŭ viajn pragepatrojn kontraŭ la timo, ke vi devas vendi vian domon por pagi la kostojn de vartado, kaj tiel mi anoncas nun – sur la ŝtupoj de Downing Street – ke ni solvos la krizon de sociala zorgado unu fojon por ĉiam per klara plano, kiun ni preparis, por doni al ĉiu pliaĝulo la dignon kaj sekurecon, kiun ĝi meritas.

Estas mia labortasko certigi, ke viaj infanoj ricevas bonegan edukadon, kie ajn en la lando ili vivas, kaj tial ni jam anoncis, ke ni plialtigos la ŝtatan elspezon por ĉiu gelernanto en la bazaj kaj mezgradaj lernejoj. Tiu estas la laboro, kiu komenciĝos senpere malantaŭ ĉi tiu nigra pordo. Kvankam mi hodiaŭ formos grandiozan teamon de geviroj, mi persone transprenos la respondecon por la ŝanĝo, kiun mi volas vidi.

Forgesu la backstop-on. Nun ĉio estas nia propra respondeco.

Kaj mi plu rakontos al vi pri mia laboro.

Esti la ĉefministro de la tuta Unuiĝinta Reĝlando signifas unuigi nian landon kaj finfine respondi la pledojn de la forgesitaj homoj kaj la postlasitaj urboj per fizika kaj laŭlitera renovigado de la ligiloj kunigantaj nin.

Per pli sekuraj stratoj kaj pli bona edukado kaj elstara nova infrastrukturo de stratoj, fervojoj kaj fibra larĝbenda interreta linearo ni plivalorigos tutan Brition. Per pli altaj salajroj, pli alta minimuma salajro kaj pli alta produktiveco ni donos al milionoj da junaj homoj samajn oportunojn  por posedi propran domon kaj al entreprenoj la konfidon por investadi tra tuta Unuiĝinta Reĝlando, ĉar estas tempo, ke ni senkatenigas la produktivan povon ne nur de Londono kaj kaj la sud-orienta parto de la lando, sed de ĉiu angulo de Anglio, Skotlando, Kimrio kaj Norda Irlando, ĉi tiu grandioza kvaropo, kiu estas korpigita en tiu ruĝa kaj blua flago. Tiu estas multe pli ol la sumo de ĝiaj partoj, kaj ĝiaj marko (brand) kaj politika personeco estas admirataj kaj eĉ amataj tra la tuta mondo pro niaj inventemo, humoro, universitatoj, sciencistoj, armitaj fortoj, diplomatio, pro la egaleco, pri kiu ni insistas, ĉu de rasoj aŭ seksoj aŭ la aroj de gesamseksemuloj, ambaŭseksemuloj kaj transseksuloj (LGBT) aŭ por la rajto de ĉiu knabino en la mondo je 12 jaroj de altkvalita edukado, kaj por la valoroj, pro kiuj ni staras en la mondo.

Ĉiu konas la valorojn, por kiuj staras nia flago. Ĝi staras por libereco kaj libera parolado kaj homaj rajtoj (Habeas corpus) kaj la regado de leĝoj (rule of law), kaj super ĉio ĝi staras por demokratio, kaj jen la kaŭzo, kial ni eliros el EU je la 31a de oktobro. Finfine la Brexit estis fundamenta decido de la brita popolo, kiu volas, ke ĝiaj leĝoj estas farataj de homoj, kiujn ili povas elekti kaj eloficigi. Tiun decidon ni devas respekti.

Ni devas krei novan partnerecon kun niaj eŭropaj amikoj – tiel varme kaj proksime kaj korinkline kiel eble. Kaj la unua paŝo estas ripeti nemiskompreneble nian garantion al la 3,2 milionoj da EU-civitanoj nun vivantaj kaj laborantaj inter ni. Mi diras rekte al vi – dankon por via kontribuado al nia societo, dankon por pacienco. Mi certigas vin, ke sub ĉi tiu registaro vi ricevos la sekurecon de la rajto por vivi kaj resti.

Per la sekvantaj vortoj mi turnas min al niaj amikoj en Irlando, en Bruselo kaj EU. Mi estas konvinkita, ke ni povos fari kontrakton (deal). Sen kontroloj je la irlanda limo, ĉar ni ĉiel rifuzas fari tiajn kontrolojn, eĉ sen tiu kontraŭdemokratia backstop.

Kompreneble estas samtempe vivnecese, ke ni prepariĝas por la malproksima ebleco, ke Bruselo rifuzas pluan intertraktadon kaj ni estos devigataj eliri sen interkonsento. Ni ne volas tian eliron, kompreneble ne, sed estas prudento kaj ĝenerala saĝo (common sense) prepari sin por tio.

Mi emfazas, ke tiuj prepariĝoj vivnecese ne estu prodigo. Ĉial ni devas pretiĝi, je certa punkto en proksima estonteco eliĝi el la EU-doganunuîgo kaj el la reguliga regado, kaj devas esti firme decidintaj finfine uzi la avantaĝon de Brexit.

Tio estas la direkto, laŭ kiu la lando nun iros. Kun bravaj koroj kaj kreskanta konfido ni nun plirapidigos la preparadon. Niaj havenoj estos pretaj kaj la bankoj estos pretaj kaj la fabrikoj estos pretaj kaj la entreprenoj estos pretaj kaj la malsanulejoj estos pretaj, kaj nia bonega sektoro de nutraĵoj kaj agrikulturo estos preta por vendadi pli da varoj ne nur ĉi-lande, sed ĉie tra la mondo.

Ne forgesu, ke en kazo de seninterkonsenta eliro ni havos ekstran lubrikaĵon de 39 miliardojn (39 billion) da pundoj. Egale, kian interkonsenton ni faros, ni preparos ĉi-aŭtune ekonomian pakon por plivigligi la britan negocadon kaj fortigi la gvidan rolon de la lando kiel ĉefa celo en tiu kontinento por transmaraj investoj.

Al tiuj, kiuj daŭrigas profeti katastrofon, mi diras: Jes, estos malfacilaĵoj, kvankam mi kredas, ke pro niaj energio kaj laboremo ili estos malpli seriozaj ol iuj pretendas. Se estas unu afero, kiu malfortigis la konfidon de la entreprenoj en la lastaj tri jaroj, tiam tio ne estas la decidoj faritaj de ni, sed nia rifuzo fari decidojn.

Al tiuj, kiuj diras, ke ni tamen ne estas pretaj, mi diras: Ne subtaksu tiun landon. Ne subtaksu niajn povon de organizado kaj findecidemon, ĉar ni konas la grandegajn fortojn de nia ekonomio en la vivosciencoj (aŭ biologiaj sciencoj – ML), en tekniko, en la akademia ĉirkaŭaĵo, en muziko, en la artoj kaj kulturo, en financaj servoj.

Ĉi tie en Britio ni kiel unuaj en la mondo uzas gen-terapion por trakti la plej oftan formon de blindeco.

Estas ĉi tie en Britio, ke ni estas gvidantaj en la mondo pri bateri-teknologio helponta malpliigi la eligon de CO2, batali kontraŭ la ŝanĝo de la klimato kaj fari verdajn laborlokojn por la sekva generacio.

Prepariĝante por la estonteco post la Brexit, ni ne rigardu al la riskoj, sed al la oportunoj troviĝantaj antaŭ ni. Do ni establu dogan-liberajn havenojn, kiuj progresigos la ekonomian kreskadon kaj la kreadon de miloj da alt-kvalifikaj laborlokoj en postlasitaj regioj. Do ni komencu liberigi la eksterordinaran biosciencan sektoron de reguloj kontraŭ la aplikado de gentekniko. Ni evoluu plantojn, kiuj rezistas kontraŭ malsanigaj mikroboj kaj nutros la mondon.

Ni havu niajn proprajn satelitajn sistemojn de pozici-navigado kaj tempomezurado kaj de terobservado – britajn altvalorajn produktojn orbitantajn en kosmo kun ĉiuj tiuj longtempaj strategiaj kaj komercaj bonfaroj por ĉi tiu lando.

Ni ŝanĝu la reglamentojn pri impostoj por stimuli investadon en kapitalo kaj esplorado. Kaj ni pliigu la bonfarton de la bestoj, kiu ĉiam estis proksime al la koro de la britoj. Kaj jes, ni nun ekfaru liber-komercajn kontraktojn, ĉar libera komercado pli ol ĉio alia helpis liberigi miliardojn da homoj el povreco.

Ĉi ĉion kaj eĉ pli ni povos fari nun kaj nur nun je ĉi tiu eksterordinara momento de nia historio. Post tri jaroj de senkaŭzaj memduboj estas tempo por ŝanĝi la sondiskon por repreni nian naturan kaj historian rolon kiel entreprenema, antaŭenvidanta kaj vere tutmonda Britio malavara laŭ temperamento kaj engaĝita en la mondo.

En la lastaj jarcentoj neniu sukcese betis kontraŭ la kuraĝo, strebado kaj ambicio de ĉi tiu lando. Oni malsukcesos ankaŭ ĉi-foje. Ni en ĉi tiu registaro laboros per ĉia forto por doni al ĉi tiu lando la gvidadon, kiun ĝi meritas. Kaj tiu laboro komenciĝas nun.

Mi tre dankas vin.

Fonto: https://www.gov.uk/government/speeches/boris-johnsons-first-speech-as-prime-minister-24-july-2019

Samstag, 21. September 2019

La elektra aŭtomobilo

De kiam elektro estas uzata por generado de (mekanika) forto, oni ankaŭ provas uzi ĝin por peladi aŭtomobilojn. Unuflanke la elektra aŭtomobilo havas grandajn avantaĝojn: Forigo de fuelo, forigo de peza brulmotoro kun sparkilo, karburilo kaj ceteraj aparatoj, kiuj povas kaŭzi paneojn kaj estas ekflamiĝemaj. Aliflanke estas grandaj malavantaĝoj, ĉefe tiu, ke oni ĝis nun ne sukcesis teni grandan kvanton da elektra energio en malgranda spaco. La uzataj akumulatoroj aktuale okupas grandan spacon kaj tial estas neekonomiaj. La entenata forto ne sufiĉas por longa veturado kaj necesigas oftan reŝargon, tiel ke la atingodistancco de elektromobilo estas ankoraŭ konsiderinde malgranda. Tamen sur la merkato jam estas bone uzeblaj elektromobiloj por etdistanca, speciale enurba, trafikado kaj por transportado de varoj sur foirejo. La bildo montras la aranĝon de la maŝinoj de tiu veturilo.


Fonto: Das elektrische Automobil. (nenomitaj aŭtoro kaj fotografo). En: Das Neue Universum. 47a jarkolekto. Union Deutsche Verlagsgesellschaft: Stuttgart, Berlin, Leipzig 1927. pĝ. 87 ks.

Samstag, 4. Mai 2019

»Amerikaner«-kuketoj

Jen recepto de klasikaj germanaj »Amerikaner«-kuketoj.

Ingrediencoj:

  • 500 g da faruno
  • 150 g da butero
  • 150 g da sukero
  • 200 ml da lakto
  • 1 ovo
  • 2 kuleretoj da bakita amoniako
  • pinĉpreno da salo
  • saketo da vanila sukero (en Germanio: 8 gramoj)

Preparado:

Dissolvu la bakistan amoniakon en la lakto.

Turnmovu (varmigitan) buteron kaj sukeron en pelvo, ĝis la amasaĵo ŝaŭmiĝas.

Kunigu ĉiujn ingrediencojn en la pelvon kaj knedu la paston.

Metu bakpaperon sur bakpleton aŭ ŝmiru maldikan tavolon de butero sur la pleton.

Metu amasetojn de pasto dise sur la pleton, lasu distancon de pli malpli 5 cm inter ili. Kiel helpilojn vi povas uzi pastosakon kun pastubeto aŭ malsekan kuleron. Per la kulero vi prenas paston el la pelvo, metas ĝin sur la pleton kaj formas malgrandan kuketon. Malsekigu en taso da akvo la kuleron laŭbezone.

Malsekigu en taso da akvo la kuleron laŭbezone.

Baku la kuketojn je 170 gradoj dum 15 minutoj.

Ĝuu la bakaĵon!

Noto: Bakista amoniako (amonia bikarbonato, amonia hidrogena karbonato, NH₄HCO₃, E 503; germane: Hirschhornsalz) estas ŝveligilo por pastoj. Dum la bakado amoniako eliĝas el la pasto, kion vi povas tre bone flari. Oni povas uzi ordinaran bakpulvoron, sed bakista amoniako donas al la bakaĵo specialan guston.

Samstag, 2. März 2019

La diĝita nomado (digital nomad)

La mondo ŝanĝiĝas. Unu el tiuj ŝanĝoj estas la eniro de komputeroj en ĉiujn sferojn de la vivo. Ili ŝanĝis la laborejan ĉirkaŭaĵon kaj iom post iom enpenetris en la privatan, familian kaj socian sferojn.

Estiĝis diĝita vivmaniero. Multajn ĉiutagajn aferojn oni plenumas per komputero kaj sen papero.


La diĝita vivo estas sufiĉe simpla kaj facila por iuj el ni, sed por aliaj 
ĝi estas plago. Mi estas iaspeca diĝita civitano, kiu preferas plenumi ĉiutagajn taskojn per interreto. Mi ne iras al banko aŭ bankomato, ĉar konteltiroj alvenas en elektronika poŝtfako, kaj pagas senkontakte per kreditkarto. Raportojn pri en- kaj elspezoj al la impostejo mi anoncas per retumilo. Mia san-asekura asocio (En Germanio ni havas pli ol cent san-asekurajn asociojn, al kiuj ni pagas monate parton de la salajro, kaj kiuj pagas elspezojn por kuracistoj, restado en malsanulejo kaj medikamentojn.) havas elektronikan poŝtfakon, tra kiu ni komunikadas.

Mi povus sendigi miajn paperajn poŝtaĵojn al firmao, kiu ilin malfermas, skanas kaj disponigas al mi kiel datum-dosierojn, kaj simile mi povus sendi sendendajn leterojn kiel PDF-dosierojn al alia firmao, kiu presas kaj enpoŝtigas ilin. Mi povas transloĝiĝi sen komuniki al deko da institucioj mian novan adreson. Tamen certaj ŝtataj institucioj (la oficejo pri financoj kaj impostoj) uzas nur mian rezidejan adreson.


Aliaj homoj estas pli konsekvencaj. Speco de »modernaj« aŭ »novaj« mondcivitanoj estas la diĝita nomado = digital nomad, kelkfoje ankaŭ urbo-nomado = urban nomad.


Diĝitaj nomadoj kutime laboras vojaĝante, ili estas sol-entreprenistoj aŭ memstaraj negocistoj. Nepra kondiĉo por ilia negocado estas interreta aliro, ĉar ili perlaboras monon kiel blogistoj, artistoj, aŭtoroj, grafikistoj, fotografoj, per mastrumado de retpaĝejoj, per vendado de diĝitaj varoj en interreto aŭ per varbado.


Tial ili ne bezonas pordaŭran rezidejon, sed mallongtempe loĝas dum kelkaj semajnoj aŭ monatoj jen en unu lando aŭ urbo, jen en alia.


Iliaj ĉiutagaj laboriloj estas smartfonoj, komputeroj kaj sendrata retaliro. Ilia sendependeco finiĝas tie, kie finiĝas konstanta kaj fidinda aliro al interreto.


Se oni legas ĉi-temajn blogojn kaj raportojn en interreton (mi ne fidas ilin), tiam diĝitaj nomadoj laboras sidante en kafejo – aŭ almenaŭ ili laborus tie. Mi ne kredas, ke vere kreema laboro estas realigebla en tiuj ĉirkaŭejoj.


Diĝitaj nomadoj povas sidi en kunlaborantejo (coworking space =samloka laborado laŭ vikipedio, kunhavigita, por-okaza kontoro, kontorspaco), kie oni kuniĝas kun (ofte samprofesiaj, sed divers-firmaaj) kolegoj por pli malpli komuna laboro.


La vivo de diĝitaj nomadoj estas kelkfoja temo en gazetoj kaj en televido kaj ofte temo de blogeroj de la nomadoj mem – do memspegulado. Multaj tiaj blogoj estas plenaj de varbado, per kiu la diĝitaj nomadoj provas vivteni sin.


Al mi ŝajnas, ke multaj raportoj konsistas ĉefe el deziroj, imagoj kaj mesogoj.


Se diĝita nomado volas vivi aŭ vivas en kadro de leĝoj, tiam li bezonas permesilon pri negocado. Ne tro gravas, el kiu lando tiu permesilo estas, sed sen tiu li estas eksterleĝa laboristo. Same li devas pagi impostojn kaj – sekve – li devas havi rezidejan fikspunkton. Tiu estas la lando, kiu donis al li la labor- aŭ negoc-permesilon kaj al kiu li pagas impostojn. Kaj, ni ne forgesu tion, tiu estas la lando, kiu donas al li medicinan prizorgadon, eble pension kaj, se li estas plenrajta civitano, juran protekton. Junaj diĝitaj nomadoj ofte ne pensas pri maljuneco kaj malsanoj.


La vivadon kaj laboradon ekster la limoj de tradicio kaj konvencioj ili rigardas kiel liberecon. Mi pensas, ke ili pagas altan prezon por sia kompreno pri libereco. Financa necerteco nun kaj en maljuneco estas nur unu risko. Alia estas la manko de familio, kolegoj kaj geamikoj. Tiujn ili ja havas nur portempe kaj laŭloke.


La solentreprenista laborado ne havas nur avantaĝojn. Homo, kiu en sia tuta vivo neniam apartenis al firmao aŭ teamo, ne sentas mankon. Sed mi mem spertis, kiom amikoj, kunlaborantoj kaj familianoj kompletigas kaj ĝojigas la vivon. Mi ĝuis la komunan ĉiuvendredan kaftrinkadon kaj familiaran babiladon en la firmaa taĉmento. Ideoj por kreema, kreiva laboro estiĝis kaj estiĝas en mia kapo ne nur (fakte neniam) dum rigardado de malleviĝo de suno ĉe maro, sed ĉefe kaj plej ofte en interparoloj kaj disputoj.


Kaj jen – kiu kunlaboras en firmao nur el distanco, kiu estas videbla per smartfono aŭ skajpo nur je antaŭfiksitaj tempoj, kiu ne konas personajn trajtojn, scias nenion pri familio, malsanoj, aĉeto de nova domo aŭ eĉ nur de nova libro, kiu ne havas odoron – tiu estas nur duona kolego.


Por iuj diĝitaj nomadoj tiu vivo ne estas speco de alternativa laborado, sed de alternativa ekzistado. Ili ne volas sidi ok horojn tage, kvin tagojn semajne en kontoro kaj plenumi ordonitajn laborojn, sed realigi sin mem. Ili pensas, ke monotona ĉiutageco estas io malbona, fia, abomeninda, sed preferas decidi pri si mem kaj opinias, ke ili estas vere sendependaj. Ili ne volas stari ĉe muntoĉeno kaj kunŝraŭbi aŭtomobilojn.


Bone, se ili tiel povas perlabori sian vivon, ili faru tion, sed ili ankaŭ estu konsciaj, ke ilia tia vivo eblas nur ĉar ekzistas la aliaj, kiuj sidas en kontoro aŭ staras ĉe muntoĉeno, kaj ili ne havas la rajton malestimi homojn kun aliaj vivomanieroj kaj -celoj.


Samstag, 2. Februar 2019

Plus-kodoj (plus codes)

Plus-kodoj estas sistemo por identigi iun ajn areon sur Tero. Ĝia oficiala nomo estas »Malferma Lokidentiga Kodo« (Open Location Code). Ĝi estas pli simpla formo ol la tradicia identigo per longitudoj kaj latitudoj. La uzo estas simila al tiu de poŝtkodoj. Ĝi aparte taŭgas por lokoj ne havantaj strato-adreson.
Ĉiu kodo priskribas areon (blokon) limigitan de du latitudaj paraleloj  kaj du longitudaj meridianoj. Ĉiun blokon oni povas disdividi en subblokojn, kaj tiujn sinsekve en pliajn subblokojn. Blokoj havas »nomon«, kiu konsistas el paroj de diĝitoj (do nombroj aŭ literoj).
Guglo (Google) subtenas la uzadon de plus-kodoj. Oni povas entajpi plus-kodon ĉe Google Maps, kaj ĝi montras la respondan areon sur mapo. Se vi serĉas vian loĝlokan plus-kodon, vi povas iri al https://plus.codes, aŭ alklakas la lokon sur Google Maps, kaj en la priskribo aperas la plus-kodo. Guglo preferas plisimpligitan formon, en kiu mankas la antaŭaj 4 diĝitoj, sed kiu enhavas la urbonomon (se haveblan).
Plus-signo post la oka diĝito faciligas la legadon kaj samtempe donis la bapto-nomon al la kodado. 
La plus-kodo de la UEA-oficejo estas 9F36WF77+GQ aŭ en la mallonga gugla formo WF77+GQ Rotterdam, Nederlando.




Sonntag, 13. Januar 2019

Planado per trello-tabulo

Ekde kelkaj semajnoj mi uzas trello-tabulon por la planado de miaj tagoj. Eble vi neniam aŭdis pri tiu speco de helpilo, do mi ĉi-artikole klarigos, kio ĝi estas, kiel mi uzas ĝin kaj kiujn avantaĝojn ĝi donas al mi.

Kio estas trello-tabulo?


Trello-tabulo (trello-board) estas helpilo por la planado de farendaĵoj kaj projektoj.

La japana kanban-metodo donis la bazan ideon por la programo. Oni havas tabulon, sur kiu oni fiksas listojn. Ĉiu listo konsistas el kartoj. La kartojn oni ŝovas de unu listo al alia laŭ la progreso de labortasko.

La tabulo estas la projekto. La listo estas subdividaĵo de la projekto: paŝo en la projekto (farata, farota, haltigita, finita), teamo (kiu havas kiun taskon), menuoj (matenmanĝo, tagmanĝo, posttagmeza kafo, verspermanĝo), labortaskoj kaj tiel plu. Tabuloj kaj kartoj estas esence kategorioj (titolo kaj subtitolo). La kartoj enhavas detalajn informojn: priskribon, komenton, sublistojn, limdatojn kaj diversspecajn aldonaĵojn. Oni povas marki karton per kolora etikedo.

Trello estas ret-aplikaĵo. Ĝi vivas en mia retumilo kaj en apoj (aplikaĵetoj) por iOS kaj androido. La datumoj troviĝas en nub-storo en interreto.

Oni povas krei teamon, kiu komune laboras super la tabulo. Tuja, aŭtomata sinkronigado de la datumoj certigas, ke ĉiu membro de trello-tabulo kaj ĉiu aparato ĉiam havas la saman staton – ja mi povas uzi mian tabulon samtempe per komputero kaj per smartfono.

Kiel mi uzas trello-tabulojn?

Projekto: Vojaĝo


Por miaj simplaj vicoj da taskoj komence mi uzis simplan programon de farendaĵoj. Baldaŭ ĝi estis tro limigita. Mi spektis en Youtube videon pri la uzo de trello de metia entreprenisto, kaj mi pensis: Jen tion mi devas provi.

Preparante forvojaĝon, mi kreis mian unuan trello-tabulon. Ĝi konsistas el la listoj

  • alsendejo
  • farendaĵoj
  • dokumentoj
  • finitaĵoj
La alsendejo estas unu el la plej plaĉaj listoj. Mi povas sendi retmesaĝojn al la tabulo, kaj tiuj eniras en difinitan liston, ĉi tie en la alsendejon. De ĉi tie mi ŝovas la karton kun la retmesaĝo tien, kie mi bezonas ĝin.

Mi devas mendi flugbiletojn kaj hotel-ĉambrojn. Do je mia unua paŝo mi kreas la kartojn Mendi flugojn kaj Mendi hotelĉambrojn en la listo de farendaĵoj.

Mi mendis per interreto hotel-ĉambrojn kaj flugojn. La koncernaj firmaoj sendis la dokumentojn per retmesaĝoj. Mi plusendis la mesaĝojn el la retpoŝta konto al la trello-tabulo. Tie el retmesaĝo memfare estiĝis karto. Tiun karton mi ŝovis el la listo alsendejo en la liston dokumentoj. Tiel la dokumentoj-listo ricevis ĉiujn vojaĝdokumentojn por la flugoj kaj la hotelo. Ili nun troviĝis en unusola loko en diversaj kartoj kadre de listo.

Fine mi ŝovas la kartojn pri la flugoj kaj la hotel-ĉambroj el la listo de farendaĵoj en tiun de finitaĵoj. Tiel mi ĉiam havas superrigardon, kiuj taskoj estas respektive farendaj kaj finitaj.

Kiam neniuj kartoj restis en la listo de farendaĵoj, tiam mi povas ekvojaĝi.

Projekto: Tagoplanado


Mia dua projekto estas la organizado de mia ĉiutagaj taskoj. Tiucele mi kreis novan tabulon kun la listoj

  • alsendejo
  • atendejo
  • hodiaŭ
  • morgaŭ
  • Esperanto-kunveno
  • finita
La alsendejon mi jam klarigis. Ĝi estas simpla kaj por mi nepra parto de ĉiu tabulo.

La listo hodiaŭ matene ricevas ĉiujn taskojn por la tago, la morgaŭ-listo tiujn de la sekva tago. Ankaŭ taskoj en la morgaŭ-listo iras matene de la sekva tago en la hodiaŭ-liston.

Vespere mi kontrolas, kiuj taskoj estas finitaj – ilin mi ŝovas en la koncernan liston –, la aliajn mi ŝovas en la listo por morgaŭ.

La atendejo enhavas taskojn por la estonteco. Estas tiuj kun limdato (trello povas ordigi ilin laŭ la dato) kaj tiun sen dato.

La listo Esperanto-kunveno kolektas la taskojn por la ĉi-jara kunveno: pririgardi la retmesagô-adresojn, enketi pri kunvenejo, fiksi daton, forsendi informilojn, plani tagordon. La kartoj por la kunveno ricevas (verdan) etikedon. Ili markas la konveno-kartojn en la listo de finitaĵoj.





Por la organizado de granda konveno aŭ kongreso mi kompreneble kreus propran (aŭ plurajn) kongreso-tabulon kaj kunlaborigus teamon.

Kiujn avantaĝojn trello-tabuloj donas al mi?

  • Trello estas fremiumaĵo, do mi povas uzi ĝin senkoste. Nur por aldonaj funkcioj mi devas pagi.
  • Ĝi estas reta aplikaĵo. Mi povas uzi ĝin kun iu ajn ret-aparato, kiu havas retumilon. Mi povas fari teamojn, kaj tiam ĉiu teamano ĉiam havas superrigardon pri la projekto kaj siaj taskoj. Ĝi estas rapida, ŝanĝo en tabulo estas preskaŭ senprokraste videbla sur ĉiuj tabuloj de teamanoj.
  • Ĝia uzado estas simpla.