Samstag, 14. November 2026

PDF: Essen und Trinken in Esperanto

Deutsch: Dieses Buch gab es vor über 10 Jahren als mobi-E-Book und jetzt in einer Neuveröffentlichung als A5-PDF-Datei: »Essen und Trinken in Esperanto«. Enthalten sind (fast unendlich) lange Listen mit Übersetzungen für Vieles, was mit der Titel beschreibt. Vorhanden ist auch noch die komplett übersetzte Speisekarte des unter diesem Namen nicht mehr existierenden Restaurants »Strandvogt« auf Amrum mit den damaligen Preisen. 88 Seiten und natürlich kostenlos zum Download.

Esperanto: Ĉi tiu germanlingva libro estis origine eldonata antaŭ pli ol 10 jaroj kiel mobi-e-libro kaj nun kiel nova A5-formata PDF-dosiero: "Essen und Trinken in Esperanto". Ĝi enhavas (preskaŭ senfinajn) listojn de tradukoj por multaj aferoj rilataj al la titolo. Ankaŭ enestas la komplete tradukita menuo de la jam malaperinta restoracio "Strandvogt" sur Amrum kun la originalaj prezoj. 88 paĝoj kaj kompreneble senpage elŝutebla.

Link: https://pdfhost.io/v/jRASqGeGTa_eo-essen-und-trinken

(De) Die PDF-Datei ist auch auf einem 6,56-Zoll-Bildschirm eines Smartphones gerade so lesbar. / (Eo) La PDF-dosiero ankaŭ estas legebla preskaŭ senpene sur 6,56-cola ekrano de smartfono.


2026-11-11.

Samstag, 17. Oktober 2026

Feoj

Feoj, tio estas tute ĝenerale fabelaj estaĵoj, renkontas nin en ĉiuj popolaj rakontoj. Niaj antaŭuloj rakontis en siaj fabeloj ekzemple pri koboldoj, gnomoj, niksoj kaj elfoj:

Grafikaĵo: https://www.craiyon.com/de

Kiam estis bruado en la subtegmentejo de la domo, koboldoj estis la kaŭzo. La subteraj ŝaktoj kaj enmontaj ercejoj estis gardataj de gnomoj. La niksoj kaj niksinoj, jes, ambaŭ ekzistis, petolis en la akvo, allogante homojn en la profundon per siaj magiaj kantoj. Estis elfoj en la aero. Tiuj estis etaj estaĵoj, foje videblaj kaj foje nevideblaj, kiuj ĝuis ludi kaj danci en la lunlumo. Per sia kantado ili provis logi al si belajn infanojn, kiuj tiam estis transformataj en elfojn mem. Estis du specoj de elfoj, tagaj aŭ helaj elfoj kaj noktaj aŭ nigraj elfoj. La unuaj vivis en belaj floroj kaj estis afablaj al la infanoj. La infanoj, kun kiuj ili dancis, estis feliĉaj. La noktaj elfoj, aliflanke, emis damaĝi la infanojn. Kiam infano estis tuŝata de nokta elfo, ĝi perdis sanon aŭ eĉ vivon. Ĉiu speco de elfo havis reĝon. La reĝo de la nigraj elfoj estis la Elfreĝo (Erlkönig). Li portis oran kronon sur la kapo kaj distingiĝis de la aliaj elfoj per longa vosto.

Verkita laŭ: Kahnmeyer, L; Schulze, H.: Stoffe für den deutschen Aufsatz in ausführlicher Darstellung. Bielefeld und Leipzig: Verhagen und Klasing, 1895. pĝ. 231.

Koncize laŭ vortaro.net:

  • elfo - aerfeo
  • gnomoj - malgranda feo de la tero
  • koboldo - feo kun ofte petola humoro, ekzemple hejma feo
  • nikso - akva feo

2026-10-16.

Samstag, 5. September 2026

Skizo pri la strukturo de Usono

La Unuiĝintaj Ŝtatoj de Ameriko (cetere la unusola ŝtato sur tiu kontinento, kiu havas la esprimon »Ameriko« en sia nomo) konsistas el individuaj, suverenaj (federaj) ŝtatoj, kiuj delegis kelkajn respondecojn al federacia registaro. Estas tiom malmultaj respondecoj, ke Usono eĉ ne havas Ministron pri Internaj Aferoj (estas Sekretario pri Internaj Aferoj, sed li ĉefe respondecas pri naciaj parkoj kaj rilatoj al indiĝenoj). Ĝenerale validas, ke la federacia registaro prizorgas eksteran politikon kaj kelkajn interŝtatajn aferojn. Ĉio alia restas ĉe la federaj ŝtatoj, precipe aferoj rilataj al la ĉiutaga vivo de civitanoj.

Grafikaĵo: https://de.wikipedia.org/wiki/Datei:Map_of_USA_with_state_names.svg

Tio estas simpligita klarigo, ĉar la limoj fariĝis malklaraj en iuj aferoj dum la pasintaj ducent kvardek jaroj. La influo de la federacia registaro konstante pliiĝis precipe ekde la secesia milito (American Civil War).

Ĉiu el la 50 ŝtatoj havas »reziduan (restan) suverenecon«. Ili havas siajn proprajn armeojn kaj aerarmeojn (la Nacian Gvardion), tute apartajn jurajn sistemojn, kolektas siajn impostojn sendepende de la federacia registaro, kaj decidas pri aferoj kiel ekzemple pri trinkado de alkoholo kaj pri rajto de geedziĝo. Ili respondecas pri edukado kaj ankaŭ pri sanservo. Eĉ en la tutlanda Medicaid-programo por malriĉuloj la federaj ŝtatoj determinas precize, kiu rajtas je avantaĝoj. Sociala asekuro, aliflanke, estas federacia programo.

La federaj ŝtatoj ankaŭ decidas pri aferoj kiel somera horloĝtempo. Arizono ekzemple ne havas someran horloĝtempon, argumentante, ke ĝi jam ricevas pli ol sufiĉe da sunbrilo. Sed la Navaha Nacio, kies teritorio kuŝas plejparte ene de Arizono, ne transprenis ĉi tiun staton, tial tiu parto de Arizono havas someran horloĝtempon. Tamen, ne la tuta areo: la Hopia Nacio troviĝas ene de navaha teritorio, kaj tie ne estas somera horloĝtempo.

En Usono ne ekzistas centra civitana registrejo nek federaciaj identigiloj nek stirpermesiloj nek kodoj (libro de leĝaroj), kiel ni konas tiujn en Germanio. La federacia justico estas aparta de tiu de la ŝtatoj. Impostoj pri benzino, cigaredoj kaj biero varias de ŝtato al ŝtato kaj ofte de municipo (la plej malalta administrada ebeno, komunumo) al municipo. La federacia registaro ne povas altigi la aldonvaloran imposton, ĉar kiel multaj aliaj impostoj ĝi konsistas el partoj pagigita de la federa ŝtato kaj pagigita de la loka registaro. La aldonvalora imposto povas esti en unu ŝtato 0%, en iu municipo preskaŭ 10 %, sed nenie 19% kiel en Germanio.

La federacia registaro efikas eksteren, la federaj ŝtatoj efikas internen. Ambaŭ kontrolas unu la alian: La federacia registaro certigas, ke neniu ŝtato invadas siajn najbarojn aŭ subite deklaras diktaturon. La ŝtatoj kune certigas, ke la federacia registaro ne transpaŝas siajn limojn.

Tial la partopreno en balotado je la federacia nivelo estas relative malalta. La kialo ne estas ĝenerala politika malinteresiĝo de usonanoj, sed simple la fakto, ke la federacia registaro apenaŭ ludas rolon en la vivo de averaĝa civitano. Ŝtata kaj loka politikaj agadoj estas multe pli gravaj por ili, kie ili ankaŭ havas grandan kaj rektan influon.

Same la ŝtataj kaj lokaj juroj estas pli gravaj en Usono ol en Germanio, kie la gravaj aferoj estas decidataj je la federacia nivelo. Kiam usona prezidento parolas pri impostreduktado, li nur aludas federaciajn impostojn, ne la ĝeneralajn impostojn.

La divido de respondecoj inter la federacia kaj federaj registaroj ankaŭ estas unu el la plej grandaj disputpunktoj inter Demokratoj kaj Respublikanoj. Demokratoj volas transdoni multajn respondecojn - precipe socialan subtenon - al la federacia registaro, dum Respublikanoj volas teni ilin ĉe la federaj ŝtatoj.

Rigardi Usonon kiel unuopan nacion estas malpreciza. La lando fakte ne konsistas el 50 ŝtatoj; sed el 3 600 municipoj. Krom tiuj ekzistas pli ol 560 aŭtonomaj indianaj teritorioj konataj kiel suverenaj enlandaj nacioj (sovereign domestic nations). Precize oni ankaŭ devas enkalkuli ĉiujn aliajn specialajn administrejojn (lernejajn zonojn kaj universitatojn), kiuj ĉiuj posedas ian gradon de aŭtonomeco. Tio estas la totalo de proksimume 85 000 administraj unuoj — ĉiuj estas pli-malpli sendependaj, memstaraj objektoj.

Municipoj kolektas siajn proprajn impostojn, povas ŝanĝi trafikregulojn, kaj eĉ realigi leĝojn pri ĉifrado de Wi-Fi. Distrikta ŝerifo estas rekte elektita de la civitanoj. Ĉiu urbo havas sian propran policon, kies rajtoj kiel jura instanco finiĝas ĉe la urbolimoj, kaj kiu respondecas nur al la urba registaro. Ekzistas miloj da leĝoj pri armiloj en Usono, ĉar la federacia registaro laŭ la Dua Amendo al la usona konstitucio ne rajtas jure agi pri tio.

Ĉar oficistoj kaj postenuloj en Usono preskaŭ ĉiam estas determinataj per rektaj balotoj - la ĉefa escepto estas la prezidanto -, la unuopaj civitanoj havas tre gravan influon al la aferoj, kiuj rekte tuŝas ilian vivon.

Fonto: https://usaerklaert.wordpress.com/2006/06/25/die-grobstruktur-der-usa-oder-wo-man-vor-bush-am-sichersten-ist/

(Ĉirkaŭ 730 vortoj.)


2026-08-21.

Samstag, 22. August 2026

Iom pri kulturo

Mi skribis kun negativa konotacio (subkompreno), ke iuj infanoj ne scias legi analogan horloĝon. Poste mi trarigardis miajn ĉambrojn: Ni ne plu havas analogajn horlôgojn. Ĉiuj horloĝoj estas diĝitaj, ciferecaj. Bone. Mi cedas, ke hodiaŭaj homoj ne bezonas legi analogan horloĝon.

Sed kio okazas, se mi volas indiki, ke iu rado iras dekstrume, do horloĝdirekte?

Mia filino atentigis min pri simila fenomeno: La simbolo de la komputera ordono konservi estas klasika disketo ( 💾 diskedo). Diskedojn oni delonge ne plu uzas, sed la simbolo restas. Aliaj »praaj« simboloj estas aŭskultilo de klasika telefono (📞), koverto de letero por retpoŝto (✉, enira mesaĝo: 📩, elira mesaĝo: 📨, amletero: 💌, dorsoflanko de koverto: 🖂), filmkamerao (🎥). (Ĉiuj tiuj simboloj estas unikodaj, do vi povas simple kopii kaj alglui ilin).

En Germanio ekzistas aparta skribo aŭ tiparo, kiu nomiĝas frakturo. Mi kiel infano lernis legi frakturon per la milpaĝa biblio de miaj gepatroj, kaj eĉ hodiaŭ mi legas tiun skribon tute flue. Cetere ankaŭ mia filino scipovas tion. Mia deziro estas, ke ĉiuj abiturientoj (lernantoj transirontaj al universitato) en Germanio scipovu tion. Kial? Unue ĉar fraktura skribo estas parto de nia kulturo, kaj due ĉar sciencistoj devas labori per originalaj verkoj. Povas esti skanaĵoj, sed tamen ekzaktaj kopioj de originaloj, ne iaj aŭ ies resumoj. Kaj multaj el malnovtempaj originalaĵoj estas presita en fraktura skribo.

Kulturo konservas multon de niaj scioj kaj povoj. Jen la horloĝdirekta irado de rado, jen la simbolo de diskedo, jen frakture presitaj verkoj. Tiuj konservaĵoj ankoraŭ estas necesaj hodiaŭ. Ĉu la homoj en estonteco bezonos tion, tio por mi hodiaŭulo ne estas interesa.

Por mi ankaŭ Esperanto apartenas al niaj klerigado kaj edukado, al niaj konservenda kulturo kaj kultura heredo. Tial ni lernu, disvastigu kaj parolu ĝin.

(Ĉirkaŭ 250 vortoj.)


2026-08-08.


Samstag, 8. August 2026

Domkoboldoj - Heinzelmännchen

Jen mallonga teksto kun simplaj frazoj por plezura legado aŭ Esperanto-kurso.

En Kolonjo iam antaŭ longa tempo vivis domkoboldoj. Dum jarcentoj ili helpis malriĉulojn per sia laboro. Ili faris tion pro inklino. En la nokto ili eliris el siaj kaŝejoj en la profundo de la tero. Per mallaŭtaj paŝoj ili eniris la loĝejojn de la homoj. Lerte ili uzis ĉiun ilon. Malgraŭ sia malgrandeco ili kuraĝe entreprenis pezan laboron. Pro siaj diligenteco kaj lerteco ili plenumis ĉiujn faraĵojn en mallonga tempo. Ilia laboro devis esti finata antaŭ la mateno. Ĉe mateniĝo ili reiris en siajn loĝejojn. Dankeme multaj homoj lasis manĝaĵojn kaj trinkaĵojn por la bonaj koboldoj sur tablo.

Grafikaĵo: https://www.craiyon.com/de

Pro scivolemo la edzino de tajloro volis subaŭskulti la koboldojn kaj disĵetis pizojn en la salono. En la mallumo de la nokto la domkoboldoj glitis, stumblis kaj falis pro la pizoj kaj dolorigis sin. Tial ili neniam revenis.

Ernst Weyden unuafoje skribe fiksis la legendon pri »Heinzelmännchen« en 1826.

(Ĉirkaŭ 160 vortoj.)


2026-06-19